เป็นความสูญเสียที่ยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง กับอุบัติเหตุช็อกโลก! ที่พรากชีวิตของ “เจ้าสัว คิงเพาเวอร์” วิชัย ศรีวัฒนประภา ไปอย่างไม่มีวันกลับ

คุณวิชัย สร้างคุณความดีไว้มากมายอย่างยิ่งให้กับสังคมไทย โดยยิ่งไปกว่านั้น “แวดวงกีฬา” ที่เจ้าตัวไปสร้างชื่อสุดยอด ด้วยการเป็นเจ้าของสมาพันธ์บอล เลสเตอร์ ซิตี้ บนเกาะอังกฤษ

เขาใช้เวลาเพียง 6 ปีเพียงแค่นั้น สร้างสิ่งที่ (มากกว่า) ไม่น่าเชื่อ สำหรับในการพาทีม “สุนัขจิ้งจอกไทย” ครองแชมป์พรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ได้อย่างน่าประหลาดที่สุด
ผมไม่ได้รู้จักเจ้าสัววิชัยเป็นการส่วนตัว แม้กระนั้นรู้สึกยกย่องท่านที่เป็น “เศรษฐีใหญ่ใจดี” ซึ่งรู้จักตอบแทนคุณแผ่นดินถิ่นกำเนิดในทุกแบบอย่าง เท่าที่สมรรถนะของตัวเองพึงจะปฏิบัติได้

ในเวลาที่คุณวิชัยไปซื้อกลุ่มเลสเตอร์ใหม่ๆบอกตามตรงว่าผมรู้สึกเฉยๆไม่ได้ยินดียินร้ายอะไรด้วย เนื่องจากมองดูเพียงว่าเป็น “ของเด็กเล่นคนร่ำรวย” ที่ไม่ได้มีสาระ กับประเทศชาติสักเท่าไรนัก

โดยยิ่งไปกว่านั้นกับแวดวง “บอลไทย” ที่ยังดูไม่ออกว่า จะได้คุณูผลดีที่ตรงไหน

จนกระทั่งกลุ่ม “สุนัขจิ้งจอกไทย” ผงาดเป็นแชมป์ลีกเมืองผู้ดี จนกระทั่งทำให้ผู้คนทั้งโลกจะต้องหันมาโฟกัสที่ “คนประเทศไทย” จากที่ฝรั่งตาน้ำข้าวเคยดูถูกดูแคลนพวกเรา เปลี่ยนมาเป็นค้อมนับถือด้วยความบริสุทธิ์ใจ “เห็นด้วย”
ซึ่งต่อมา คุณวิชัยก็เริ่มผุดโครงการ “ฟ็อกซ์ ฮันท์” เพื่อคัดเลือกเด็กไทย ให้ไปฝึกฝนวิทยายุทธ์ลูกหนังระยะยาวข้ามปีที่อังกฤษ กันอย่างเป็นการเป็นงาน นั่นแหละ ผมถึงได้พอเข้าใจถึงแผนการอันลุ่มลึก ของท่านประธานวิชัย ที่อยากได้สร้างฐานให้นักฟุตบอลไทย ได้มีช่องทางไปค้าหน้าแข้งในยุโรป

จะต้องบอกว่า ในอังกฤษบางครั้งอาจจะยังเกิดเรื่อง ที่ยากเย็นสำหรับนักเตะชาติพวกเรา ด้วยเหตุดังกล่าวเจ้าสัวคิงเพาเวอร์ ก็เลยเริ่มหาฐานใหม่ที่ลีกเบลเยียม ด้วยการเข้าเข้าครอบครองกลุ่มโอเอช ลูเวิน

แล้วก็เป็น “เจ้าโคนง” กวินทร์ ธรรมสัจจานันท์ ยอดนายทวาร “มือ 1” กลุ่มชาติไทย ที่ได้รับช่องทางให้ไปค้าถุงมือเป็นรายแรก
ซึ่งถัดไปก็เชื่อว่า จะมีหน้าแข้งไทยรายอื่นๆได้ไปวาดลวดลายในโลกกว้าง ผ่านช่องทางนี้กันอีก เนื่องจากตัวท่านเอง อยากจะเห็นนักเตะไทย ได้ไปค้าหน้าแข้งที่ยุโรปกันจำนวนไม่ใช่น้อย

ชนิดเดียวกันกับที่นักฟุตบอลญี่ปุ่น เกาหลี ได้ทำให้ดูกันมาแล้ว
โดยปลายทางที่ฝัน ของบิ๊กบอสอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ก็อาจจะราวกับคนประเทศไทยทั่วประเทศ ที่มั่นใจว่ายิ่งมีหน้าแข้งไทย ไปเล่นอยู่ในลีกที่รุ่งโรจน์แล้วมากเท่าไหร่

ช่องทางที่ “กลุ่มชาติไทยจะไปบอลโลก” ก็ย่อมมีเยอะขึ้นเรื่อยๆเพียงแค่นั้น

โชคร้ายอย่างยิ่งนะครับ คุณวิชัยลงทุนเพาะกล้ากับบอลไทยไว้แล้ว แม้กระนั้นไม่มีช่องทางได้เห็นดอกผลของมัน

ต่อแต่นี้ไป ก็อาจจะเป็นหน้าที่ของทายาทอย่าง “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” ที่จะต้องตกทอดจิตวิญญาณ แล้วก็ความมุ่งหมายของผู้เป็นบิดาให้เพอร์เฟ็คถัดไป…
R.I.P. ด้วยหัวใจ…นะครับเจ้าสัว.
ผมเขียนคอลัมน์ “ตะลุยบอลโลก” ชิ้นนี้ ตีพิมพ์ลงในหน้าข่าวสารกราวกีฬา หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ตั้งแต่วันที่ 31 ตุลาคม 2561 หรือเมื่อแทบ 3 ปีที่ผ่านมา
เพื่อร่วมไว้อาลัย ต่อการจากไปของเจ้าสัว วิชัย ศรีวัฒนประภา ประธานสมาพันธ์อันเป็นที่รักของสาวก “สุนัขจิ้งจอกไทย” เลสเตอร์ ซิตี้

แล้วก็เป็นอันมากใจให้ “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” คนที่จะตกทอดจิตวิญญาณ ของอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ที่พ่อได้สร้างไว้ให้ดำรงอยู่ชั่วนิจนิรันดร์

ภาพของ “คุณต๊อบ” ที่ชูถ้วยแชมป์เอฟเอคัพ ในสนามเวมบลีย์ เมื่อวันเสาร์ก่อนหน้าที่ผ่านมา ด้วยประกายตาระยิบระยับ

จับจ้องไปบนอรรธจันทร์ ที่มีรูปขนาดยักษ์ของพ่อวิชัยจ้องมองอยู่
เป็นโมเมนต์ถูกใจ.. ที่ไม่อยากคำบรรยาย

อะไรก็แล้วแต่กับการบรรลุผลอันยิ่งใหญ่ ของกลุ่มบอลอาชีพในอังกฤษ ที่มีเจ้าของเป็นคนประเทศไทย

แม้กระนั้นสามารถทำให้ฝรั่งมังค่า จะต้องยอมชูหัวใจให้โดยดุษณี
ถึงปัจจุบันนี้ขอเปลี่ยนจาก R.I.P. เป็น Congratulations !!
ที่มอบให้ทายาทชายหนุ่มตระกูล “ศรีวัฒนประภา”
ด้วยจิตนับถือ..อย่างแท้จริง.